آشنایی با ابزار خوشنویسی

لیقه:

لیقه ابریشمی بهترین نوع لیقه است. حجم لیقه را متناسب با اندازه مرکب‏دان  انتخاب کنید؛ آنقدر زیاد نباشد که نتوانید مرکب را هم بزنید و آنقدر هم کم نباشد که قلم شما در مرکب غوطه ور شود.

جای مرکب:

ظرف مرکب را خیلی کوچک انتخاب نکنید. تنظیم کردن نسبت آب و مرکب در ظرفهای کوچک دشوار است. از سویی به دلیل کوچکی، مرکب زیادی در آن جای نمی گیرد و مجبورید هفته ای چندبار در آن مرکب و آب بریزید و نسبت آنها را درست کنید.

مرکب:

مرکب مشکی سنتی (قدیمها که من استفاده می کردم، استاد مرکب مشکی امیران را توصیه می کردند.)

مرکب رنگی ریحان  اگر از مرکب رنگی استفاده می کنید، ترکیب رنگ قرمز و قهوه‏ای بسیار زیبا و چشم نواز است.

نکات:
*‌‌ ابتدا که مرکب را می خرید، یک بار آن را خوب هم زده و از جوراب نازک رد کنید تا اگر در آن ذراتی وجود دارد گرفته شود. این کار به کیفیت خط کمک می کند.
* مرکب به خودی خود غلیظ است؛ پس همه جا مرکبی را پر نکنید و جایی برای آب بگذارید. از آب جوشیده استفاده کنید وگرنه مرکبتان کپک می زند.
* هر بار که خواستید در جامرکبی مرکب بریزید ابتدا مرکب را خوب تکان دهید.
* نسبت آب و مرکب در انواع مرکب‏ها متفاوت است اما معمولا حدود نصف مرکب، نصف آب است. بهتر است آْب را کم کم اضافه کنید و کشش مرکب را تست کنید تا به اندازه مناسب برسد.
* غلظت مناسب مرکب، غلظتی است که با یک بار فرو بردن قلم در مرکب بتوانید یک کشیده بلند را بنویسید و مرکب شما کم نیاید. (البته با فرض اینکه مرکب‏‏برداری را بلد هستید.)

کاغذ:
بهتر است برای تهیه کاغذ از استاد راهنمایی بخواهید. کاغذ A4 نیمه گلاسه (گلاسه مات) برای چلیپا و دفاتر با کاغذ مرغوب سفید که مرکب در آن پخش نشود، برای تک خطی، دو خطی و کتابت مناسب است.

قلمدان:
قلمدانهای چوبی برای محافظت از قلمها از بقیه انواع بهتر هستند.

زیرمشقی:
زیرمشقی چرمی بهترین نوع زیرمشقی است. آموزش خوشنویسی سعی کنید زیرمشقی بافت نداشته باشد یا بافت آن بسیار محو باشد. نیازی نیست برای زیرمشقی خوب هزینه کنید؛ از جلد کلاسورهای چرمی قدیمی یا  پشت کیفهای  اداری چرمی که پاره شده اند نیز می‏شود استفاده کرد.  اگر هیچکدام در اختیار نبود، از چند لایه روزنامه استفاده کنید

/ 0 نظر / 45 بازدید